Op het moment dat ik mijn lenzendoosje dichtdraaide voelde ik al dat mijn lens tussen het dopje en het bakje zat. En ik dacht toen ook nog gewoon dat dat niet goed zou zijn voor mijn lenzen maar ik dacht toen eigenlijk nog net iets meer 'slapen! jeej!'
Ik dacht 'slapen! jeej!' omdat ik heel erg veel zin had om het nieuwe, kapokken kussen van mijn nieuwe liefde te testen. Mijn nieuwe liefde had speciaal voor mij kapokken kussens gekocht omdat hij graag wil dat ik goed bij hem slaap (ik ben niet zo goed in logeren en dat trekt hij zich veel te veel aan).
Nu is er iets tussen kapok en mij. Het is absoluut niet cool, want kapok hoort volgens mij ook een beetje in het rijtje van orthopedische schoenen thuis, maar kapok zorgt er wel voor dat ik gewoon wakker word zonder hoofdpijn. High five en een vuistje voor kapok.
Lijkt me duidelijk.
Dus we testten het kapok.
"Het ligt wel heel hoog," zei mijn nieuwe liefde.
Het lag echt heel hoog. We lagen in de televisie-kijken-in-bed-houding zonder ons kussen daarvoor in de laten-we-anders-nog-even-televisie-in-bed-kijken-houding te leggen.
"Er moet kapok uit!"
Want dat kan.
Om half drie 's nachts zaten wij rechtop in bed onze kapokken kussens minder kapokkerig te maken door ze te plukken. En het werkte! (Verder hebben wij een heel spannend en sexy leven.)

De volgende morgen opende ik mijn lenzendoosje. De lens zat verschrompeld en gescheurd tegen het dopje geplakt. Ik schrok. Een mini-drama.
"Dan doe je er toch maar eentje in," zei mijn nieuwe liefde. Ik knikte. Ik deed heel stoer.
Achterop de fiets naar vriendin H. moest ik heel erg knipperen om te kunnen zien waar we waren. Mijn ene oog (met lens) droogde wèl uit, terwijl de ander gewoon wazig de wereld in keek. En er was ook meteen hoofdpijn.

Het maakt je gewoon stukken minder sexy, zo'n kapokken hoofdkussen en lenzen. En als ik ooit orthopedische schoenen moet gaan dragen, maak ik het uit met mijn nieuwe liefde.