Toen ik mijn lievelingsfilm Juno voor het eerst zag, waren Walter en ik in Parijs. Wij waren in Parijs en we konden allerlei romantische dingen doen. Zoals bijvoorbeeld de Eiffeltoren beklimmen, champagne drinken en aardbeien aan elkaar voeren, dwalend door de zwart-witte straten van Parijs en dat ik dan een tutu zou dragen en Walter met een roos tussen zijn tanden foto's van mij zou maken. Niks van dit alles deden we. Ja de Eiffeltoren beklimmen natuurlijk wel, maar we stonden met 50 mensen in een klein liftje en ik geloof dat ik vreselijk chagrijnig was en net Walter op zijn kop had gegeven omdat hij te hard ademde.
Maar. Wij keken Juno. En ik moest vreselijk huilen want oh wat een aandoenlijke jongen en oh wat een slim meisje.
Het mooiste, of het leukste eigenlijk, vond ik de muziek van Kimya Dawson.

Dus toen we terug waren uit Parijs heb ik muziek gedownload van Kimya Dawson. Het album Alphabutt. De liedjes op dit album gaan zo: "Tududududu", "A is for apple" en "Wiggle, wiggle, wiggle my tooth". En dat voor iemand van 36 jaar.
Wat ik allemaal erg verwarrend vind, want ik weet nu niet of Kimya Dawson een kinderliedjesalbum heeft gemaakt en dat ik dat heb gedownload. Of dat ze het gewoon lekker vind om jong te doen. Net zoals ik blijkbaar, want hoe kinderachtig is het om boos te worden om iemand die net even iets harder ademt?

Enfin, ik ben in de staat van verwarring. Ondertussen zing ik heel hard mee.